Aby przybliżyć wam symbolikę trzeciego oka – niezwykle popularnego w twórczości Tool’a motywu – muszę cofnąć się do najobszerniejszego i jednego z najstarszych poematów znanych ludzkości, a mianowicie napisanego w starożytnych Indiach ?Mahabharata?. Żoną Shivy, jednej z najważniejszych postaci hinduizmu, przez shivaitów uznawanej za jedynego Boga, była Śakti, zwana też jako Parwati ? nierozłączna część Boga-Absolutu. Jedna z historii opowiedzianych w ?Mahabharacie?, mówi o zabawie obu kochanków, podczas której Śakti, zachodząc Shivę od tyłu, zakryła mu oczy. Świat ogarnęły ciemności i panika. Shiva, aby zrekonstruować utracone światło, wykreował poprzez medytację na swoim czole trzecie oko, z którego w pewnym momencie wystrzelił strumień ognia. Światło bijące od ognia było jednak o wiele bardziej potężne niż to, które miało być odtworzone.

W hinduizmie zatem trzecie oko jest symbolem progresu i oświecenia, którego można doświadczyć tylko poprzez odpowiednią medytację umożliwiającą pozbycie się materialności i osiągnięcie stanu doskonałości. Stanu który dalece wykracza poza obecny.
Ognisty język z czoła Shivy to tzw. kundalini ? tajemnicza i sakralna moc, najczęściej przedstawiana w postaci ognistego węża, umiejscowiona jest u podstawy kręgosłupa, w okolicy najniżej położonej czakry głównej. Czakry to ośrodki energetyczne w ciele każdego człowieka. Ułożone są one wzdłuż naszego ciała i każda z nich pełni inną funkcję. Wskutek odpowiedniej medytacji, kundalini budzi się i przechodzi siedmioetapowy proces (jest 7 czakr głównych) “wspinając” się coraz wyżej.

W listopadzie 1909 roku, Max Heindel (chrześcijański okultysta, mistyk i astrolog) opublikował tekst ?Kosmo-koncepcja Różokrzyżowców?, który przedstawiał teorię trzeciego oka jako organu w mózgu człowieka. Szyszynka ? bo o niej mowa, jest gruczołem umiejscowionym z tyłu międzymózgowia. Odpowiada za wydzielanie niektórych hormonów i robi to zgodnie z rytmem biologicznym związanym z cyklicznymi dobowymi zmianami oświetlenia. Ta nietypowa cecha, jak na organ wewnętrzny, jest jednym z powodów dla których naukowcy często nazywają ją ?zanikłym trzecim okiem?.

Heindel w swojej pracy nie zgadzał się z tym stanem rzeczy. Jego zdaniem gruczoł szyszynki nie zanikł, ale jest po prostu ?uśpiony?. Kiedyś, w dalekiej przeszłości, używaliśmy go by przechodzić w subtelny stan świadomości, który umożliwiał nam wykraczanie poza znany nam fizyczny wszechświat. Jednym ze znanych efektów korzystania w pełni z gruczołu szyszynki, była wg Heindel?a zdolność jasnowidzenia.

Jeszcze ważniejszą rolę w działaniu szyszynki upatruje Drunvalo Melchizedek – autor Pradawnej Tajemnicy Kwiatu Życia. Wg niego organ ten jest niezbędnym narzędziem umożliwiającym pobieranie prany ? energii siły życiowej wszechświata. Dla naszego przetrwania jest ona ważniejsza niż powietrze, woda i pożywienie, bo daje nam możliwość zrozumienia w jaki sposób została stworzona Rzeczywistość. Ta wiedza to natomiast klucz do nieśmiertelności. Problem w tym, że około 13 tysięcy lat temu, ludzkość wskutek pewnych wydarzeń (o których opowiem kiedyś w dziale wielowymiarowość) stała się mniej świadoma. Zaszły w nas pewne zmiany, a najważniejszą z nich był sposób w jaki zaczęliśmy wdychać pranę. Do tamtego momentu robiliśmy to za pomocą szyszynki, która w tamtym okresie była znacznie większym i bardziej aktywnym organem.

Odpowiednio pobierana wtedy przez nas prana, podróżowała w górę i w dół naszego ciała, spotykając się w czakrach. Pobudzało to energetyczne pola wokół naszych ciał zwane polami Mer-ka-ba, a korzyści z tego płynące, były nieocenione. Obecnie pranę wdychamy zwyczajnie drogami oddechowymi. Omija ona w ten sposób szyszynkę, zabierając nam tym samym szansę na rozwój świadomości.